|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Huzur Evi Ziyareti 6 Ekim 2007 |
|
YORUMLAR
Sevgili Nadide hn, huzurevi ziyaretinden sonra duygularını bizlerle paylaştı. 06/10/07 Huzurevi ziyaretinde hissettiklerim. Hiç yaşamadığım güzel duygular;bu nasıl bir gün? Böylesine zevk aldığım,hüzünlendiğim,üzüldüğüm ve bir o kadar da mutlu,huzurlu olduğum bir gün hiç olmamıştı. Duygularım karmaşıkken,ne yapacağımı bilmezken;bir anda vermiş olduğum karardan şu an o kadar sevinçliyim ki...Huzurevinin kapısına geldiğimde bile,acaba becerebilir miyim diye korkuyordum. Eğitmenimin kahkahası bana güç verdi.Başaracaktım.Anne ve babamın duygularıyla buradaki büyüklerimin duygularını kıyaslamak,onlara yakın olmak... Çok güzel bir hanım kocasıyla birlikte burada kalıyor.Şık giyimli babalarımızın,dedelerimizin bakışları içimize işledi.Bu güzel günü ve manevi rahatlığı yaşatan Mert hocamın güleryüzünün hiç solmaması dileğiyle. Teşekkürlerimizle... Değerli,bilgili,eşi emsali olmadığını düşündüğüm öğretmenime ne diyeceğimi bilemiyorum. Üzüntü,hastalık çekmesin inşallah.Kendimi çok şanslı hissediyorum,Mert hocayı tanıdığım için... Onlarla sohbet etmek,1 saat dahi olsa evlatları olmak çok istediğim bir şeydi.Kapıdan girdik,o anda kalbim duracaktı.Ama ben onlara destek olmak için gelmiştim! Arkadaşlarıma da üzüldüğümü belli etmemeliydim.İlk kat revirdi.Burada kalamadım,çok rahatsızlardı.İçlerinde anneme,babama çok benzeyenler vardı.Saçları beyazdı, tekerlekli sandalyede olanlar vardı. İkinci kat erkeklerindi.Herkesle bayramlaştık.Pırıl pırıl takım elbiseleriyle kanepede tek başına yatan bir kişiden çok etkilendim,gözlerime çok baktı.Konuşamadı. Birşey istiyormusunuz dediğimde :”rozet” dedi.Durgundu. Aklım onda kaldı.Bir başkası beni çok sevdiğini söyledi. Dua etti,hem de çok... En üst kat ise annelerimizin katıydı. Gelen ziyaretçilerden şikayetçi olan çoktu. Erkek evlatlarının hanımlarını tercih ettiklerini,kırgın olduklarını söylediler. Bir tanesi, evladı mutlu olsun diye buraya geldiğini, ama yine de oğlunun boşandığını ve üzüntüden, kalp krizi geçirip öldüğünü söyledi. En dikkatimi çeken;bizim onları hep ziyaret etmemizi istediklerini söylemeleriydi. Bir hanımefendi de,herkes odanın dışındayken,odada tek başına kitap okuyordu. Bayram geliyor diye;çamaşır yıkayıp ütü yaptığını söyledi. Hep birlikte resimler çektik,bayram çikolatalarımızı tuttuk.El sallayıp ayrıldık. Artık bir sürü anne ve babam oldu; manevi huzur içindeyim. Hepinizi çok seviyorum... Saygılarımla, Nadide |