'Bize Hak yolunda bizsiz olarak bir yolculuk nasib oldu. O yolculukta bizsiz olduğumuz için gönlümüze bir ferahlık geldi. Daima bizden gizlenen, o gerçek sevgili, o ay yüzlü, güzeller güzeli, orada, bizsiz olarak yanağını yanağımıza koydu. Biz o dostun gamı ile can verdik de, onun gamı, bizi bizden kurtardı. Bizsiz olarak doğurdu. Biz her zaman aralıksız, şarabsız, şarab içmeden mest olanlardanız. Biz daima bizsiz olarak neşeleniriz. Manevi zevkler duyarız. Siz sakın bizi yad etmeyin, buna lüzum yok. Çünkü biz bizsiz olduğumuzdan, kendimiz rüzgar kesilmişiz de her yerde eser dururuz. Biz bizsiz kalıyoruz da her zaman sevinç içindeyiz, mutluyuz. Bu sebeple daima bizsiz olalım, bizsiz kalalım diyoruz. Kapıların hepsi de yüzümüze kapanmıştı. Biz bizden kurtulunca, kapıların hepsi de açıldı.' MEVLANA, DİVAN-I KEBİR
