Simsiyah bir yalnızlık çöküyor geceleri,
Ruhumun derinlerinde bir kış...
Baharını arayan bir kuş gibi titriyorum...
Yağmurda sırılsıklam olmuş gibi...
Bulutların üzerinden yükselen ay...
Işığıyla karanlığa inat aydınlığı çağırıyor..
Rüyalarım uykumdan uyandırıyor, anlayamıyorum
İçimde sanki benden öte bir güç sarıyor beni..
Dost mu düşman mı bilmiyorum...
Ya beni engellemeye çalışıyor,
Ya da yüzüme vurmaya acılarımı...
Geceleri çıkıyor ortaya hesaplaşmalar nedense..
Kendimle başbaşa kaldığım zamanlar onlar...
Susuyorum sadece karanlığın sesini dinleyerek.
Ürkek bir tavşan gibi nefes nefese
Çalıların arasına saklanmış gibi yorganıma sarılarak..
Bekliyorum sabahları....
Geceler benim yeniden uyanışım,
Belki de düşlerimi tekrar uyutuşum...
