Yol.

[irem]

Budist bir rahibin siiri :
 
YOL sizin yasaminiz.
 
DELIK ----negatif noktalariniz,obsesyonlariniz, zayifliklariniz, nefsiniz…

BASKA BIR YOLDAN YURUMEK -bu yasam icinde ögrene ögrene yarattiginiz yeni insan
 

BES BOLUMDE YASAM OYKUM:

1)  Bir yoldan yuruyordum.
Kaldirimda buyuk bir delik gordum, icine dustum.
Benim sucum degildi.
Icinden cikmak cok uzun surdu.

2)  Bir yoldan yuruyordum.
Kaldirimda buyuk bir delik gordum, icine dustum.
Yine ayni delige dustugume inanamadim.
Benim sucum degildi.
Icinden cikmak cok uzun surdu.

3)  Bir yoldan yuruyordum.
Kaldirimda buyuk bir delik gordum, icine dustum.
Aliskanlik olmustu,
Benim sucumtu.
Hemen ciktim.

4)  Bir yoldan yuruyordum.
Kaldirimda buyuk bir delik gordum,
Etrafindan gectim,
Icine dusmedim.

5)  Baska yoldan yurudum

 
''Bazen bilgi en buyuk tuzaktir. Basitlik yolun en kisa olanidir.Sevginin ve niyetin safligi yolu kisaltir''.

[özcan]

Delik ile yüzleşince delik küçülür, yol kısalır 

[deep inside]

3'ten sonrası çok önemli

[Yonca Güler]

Son cümle beni bitirdi irem...''Bazen bilgi en buyuk tuzaktir. Basitlik yolun en kisa olanidir.Sevginin ve niyetin safligi yolu kisaltir''.

[nazlita]

Dün akşam derste de saf bakış açısı; çocuk bakış açısından konuştuk...içimizdeki çocuk ne yapıyor; sesini duyabiliyor muyuz diye sordu Mert Hoca...Sonra olaylara saf ve temiz çocukluk bakış açısından yaklaşmayı deneyimlememizi tavsiye etti...Benim aklıma hep Küçük Prens geldi bu sohbet esnasında; O' nun kitapta verdiği cevaplar ve getirdiği bakış açısı o kadar farklı ki; beni hep bu yüzden çok etkilemiştir...
Sohbetin ardından nefes çalışmalarına başladığımızda içimden kahkaha sesleri yükseldi...İçimdeki çocuk bana teşekkür etti; biraz küsmüştü bana son zamanlarda, sanırım beni affetti 

Yazımı dün akşam tekrar hatırladığım Küçük Prens' in demiryolu makası ile konuştuğu bölümle bitirmek istiyorum; hayatı ne kadar koşturarak yaşamamıza dair saf bir bakış açısı...

-------------------------------------------------------------
KÜÇÜK PRENS XXII. BÖLÜM:

    "Günaydın," dedi küçük prens.
    "Günaydın," dedi demiryolu makasçısı.
    "Burada ne yapıyorsunuz?" diye sordu küçük prens.
    "Binlerce yolcunun gitmek istedikleri yöne gitmelerini sağlıyorum," dedi makasçı. "Trenlerin kimini sağa, kimini sola gönderiyorum."
    Gök gürlemesini andıran bir sesle geçen ışıklı bir ekspres treni makasçının kulübesini sarstı.
    "Ne kadar da hızlı gidiyorlar?" dedi küçük prens. "Neyin peşindeler?"
    "Bunu o trenin makinisti bile bilemez," dedi makasçı.
    Yine pırıl pırıl ışıklı bir ekspres, bu kez ters yöne hızla geçti.
    "Bu kadar çabuk mu dönüyorlar?" diye sordu küçük prens.
    "Yo yo, bu başka," dedi makasçı. "Bu bir tür değişim."
    "Bulundukları yerde mutlu değiller mi?" diye sordu küçük prens.
    "Kimse bulunduğu yerde mutlu değildir," dedi makasçı.
    Üçüncü bir trenin, gök gürültüsünü andıran bir sesle geldiğini duydular.
    "Daha önce geçenleri mi kovalıyorlar?" diye sordu küçük prens yine.
    "Hiç kimseyi kovalamıyorlar," dedi makasçı. "Uykudalar şimdi. Uykuda değillerse bile esniyorlardır. Yalnızca çocuklar burunlarını cama dayamışlardır."
    "Yalnızca çocuklar neyin peşinde olduklarını biliyorlar," dedi küçük prens. "Paçavradan bir bebekle saatlerce oynarlar ve o bebek çok önemli olur onlar için ve eğer birisi onu ellerinden almaya kalkarsa ağlarlar..."
    "Şanslılar" dedi makasçı.

[irem]

Zihnimiz o kadar dolu ki,basit olan şeyleri bile komplike hale getiriyoruz.
O nedenle göremiyoruz belki de bazen yanımızda duran bilgileri.Kendimde bunu yaşadığım zamanlar oluyor.

Mert hocanın dersteki sözlerini paylaştığın için çok teşekkürler Nazlıcım,dersi bizlere de aktarıyorsun.
Küçük prens yaşayan,nefes alan nadir kitaplardan biri,ne kadar açık algı ile okursak o kadar başka anlamlara bürünüyor.