Bugün bu bahar günü, neşe günü, sevinç günü.
Güllerin çok açtığı bu yıl, gül yılı.
Bu bahar mevsiminde halimiz, durumumuz çok iyi.
Bizim gibi gülün de hali iyi olsun.
Ötelerden dostun yüzünün gül bahçesinden, güle yardım geldi.
Bu sebeple artık güzlerimiz gülün solduğunu, dökülüp saçıldığını görmez.
Gülün güzelliğinden, letafetinden, ihtişamından, renginden, kokusundan
herkesin gözleri mest oldu.
Bahçe de ağzını açmış gülüyor.
Susan selvinin kulağına, bülbülün aşkının sırlarını ve gülün güzel huylarını fısıldıyor.
Gül bize iyilik etmek, lütuflarda bulunmak, bize kokusunu daha iyi duyurmak için
elbisesini yırtarak koştu, geldi.
Biz de güle kavuştuğumuz için,
ona yakın olmamız için elbisemizi yırtıyoruz.
Gül ötelerden geldi, o cihandandır.
Bu yüzden bu cihana sığmıyor.
Gül o kadar latiftir, o kadar güzeldir ki,
hayal alemi bile gülü hayal etmeye dar geliyor.
Gül denilen varlık kimdir?
Akıl bostanından, can bahçesinden gelmiş bir haberci.
Gül nedir?
Solmayan, dökülmeyen hakikat gülünün güzelliğini, yüceliğini bildiren bir belge.
Gülün eteğini tutalım, ona yol arkadaşı olalım da, oynaya güle gülün aslına,
zevalsiz gül fidanına gidelim.
DİVAN-I KEBİR - MEVLANA
