İstanbul...

[nazlita]

19 Şubat 2009 İstanbul – 27 Şubat 2009 Ankara

Hayatımda hiçbir şeyi bu kadar sevmedim

Hiçbir şeyi, hiç kimseyi, bu şehri sevdiğim kadar...

Gözlerimi kırpamadan bir an olsun, bakmadım kimseye

Kaybolmasından korkarak...

Ellerimde tuttuğum sıcacık ince belli çay,

Dolarken içime, saçlarımı savuran rüzgar fısıldıyor martılara...

Her köşesinin kendi kokusu, sarmaşı var dolaşı var...

Her an’ ın farklı coşkusu, umarsız kuşkusu...

Yüreğimden taşan martı sesleri

Kulağımda dalgaların nefesleri

Bastığım taşların sıçrattıklarıyla anlattıkları bambaşka...

Dokunduğum ağaçların her birinin aşkı bana başka, sana başka...

Sadık, orta yaşlı, bir rint gibi bekliyor İstanbul

Gönlüm ayyaş, ben sarhoş, ruhum pek hoş seninle İstanbul...

‘Ve serin serviler altında kalan kabrinde
Her seher bir gül açar, her gece bir bülbül öter.’

n.ç.s

[muratcan]

Çok teşekkürler paylaşımın için Nazlı,
ne güzel hisler...