Hoşgeldiniz Ziyaretçi. Lütfen giriş yapın veya kayıt olun.

Gönderen Konu: Tolstoy...  (Okunma sayısı 1632 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı funda kaçar

  • Üye
  • *
  • İleti: 74
  • Karma: +0/-0
  • Cinsiyet: Bayan
Tolstoy...
« : 21 Mayıs 2011, 09:59:46 »
    Sonunda kendimi inceledim ve içimde neler oluyor diye kendime baktım. Ölmeye ve dirilmeye dair yüzlerce olay hatırladım. Gördüm ki, ben yalnızca Allah' a inandığımda yaşıyordum. Allah' ı düşünmem yetiyordu, o zaman hemen diriliyordum. O' nu unuttuğum, O' na inanmadığım zamanlarda ise, yaşam da yok oluyordu. Yaşamın bu diriliş ve ölümleri neydi? Allah' ın varlığına inancı kaybettiğimde, sanki yaşamla ilgili bağlarım da kopuyordu. Allah' ı bulmak konusunda az da olsa umudum olmasa, yaşamıma çoktan son verirdim. Fakat yaşıyordum. O' nu hissettiğim ve O' nu aradığım zaman yaşıyordum. Öyleyse, O vardır. O, O'nsuz yaşanmayan şeydir. Allah' ı bilmek ve yaşamak, bir ve aynı şeydir. Allah yaşamdır. Allah' ı arayarak yaşadığın taktirde, yaşam Allah' sız olmaz.
    Eskisinden çok daha güçlü bir şekilde içimdeki ve çevremdeki her şey ışıldadı ve bu ışık yaşantımda beni bir daha hiç terk etmedi. Böylece intihardan kurtuldum, içimdeki bu değişimin ne zaman ve nasıl gerçekleştiğini dile getiremezdim. Nasıl içimdeki yaşama gücü farkına varmadan yavaş yavaş yok olmuş ve yaşamanın imkansızlığının, durgunluğunun ve intiharın gerekliliğinin farkına varmışsam, aynı şekilde yaşama gücü yavaş yavaş içime geri dönmüştü. Bana geri dönen bu yaşam gücü yeni değil, yaşamımın ilk günlerinde bana eşlik eden en eski güçtü. Her bakımdan en eskiye, çocukluk ve gençlik yıllarımın görüşüne, yani beni meydana getiren ve benden bir şeyler isteyen iradeye inanmaya geri dönmüştüm. Yaşamımın tek ve başlıca amacının daha iyi bir insan ve bir iradeyle büyük bir uyum içinde olmak olduğu düşüncesine dönmüştüm. Bu iradenin ifadesini, benden saklı duran ve uzak bir geçmişte bütün insanlığı kendi düsturu haline getiren şeyde bulacağım düşüncesine dönmüştüm. Yani kısacası, Allah' a inanmaya, ahlaki bir mükemmelleşmeye  ve yaşamın anlamını bahşeden geleneğe dönmüştüm. Yalnız bir şey farklıydı: O zaman bütün bunları bilinçsizce kabulleniyordum; şimdi ise artık bu olmadan yaşayamayacağımın farkındaydım.
                                                                                                                                                                                                                                    TOLSTOY

Beyz

  • Ziyaretçi
Ynt: Tolstoy...
« Yanıtla #1 : 21 Mayıs 2011, 16:12:15 »
Teşekkürler Funda, çok güzel...
 ;n

Çevrimdışı funda kaçar

  • Üye
  • *
  • İleti: 74
  • Karma: +0/-0
  • Cinsiyet: Bayan
Ynt: Tolstoy...
« Yanıtla #2 : 21 Mayıs 2011, 19:09:29 »
 ;n