BAŞARILI olmaktan söz edildiğinde genellikle, ikna edici bir biçimde ele geçirmek, tuttuğunu koparmak, sıkı sıkı kavramak gibi davranışlar salık verilir.
Öbür yanı, bırakmak, salıvermek, azad etmek, koyvermek, özgürleşmek olmalıdır.
Çiftçi tarlada tohumu elinden bırakmazsa, tohumlar asla toprakta kök salıp sürgün veremez ve meyve sunamaz.
O nedenle isteklerimizi ve başarıya yönelik düşüncelerimizi bilinçaltına emanet etmeli ve sonra güven içinde gerçekleşmelerini beklemeliyiz, onlara sıkı sıkıya tutunmak amaca götürmez, ancak stres yaratır.
Beklentilerimiz, elimizden gelen çabayı gösterdiğimiz halde gerçekleşmezse, bu kez de bunu deneyimlememiz, bunu yaşayıp öğrenmemiz gerektiğini idrak etmeliyiz. O zaman en iyisi o düşünce ve istekleri şimdilik bir yana bırakmaktır, böylece olmayacak duaya amin diyerek yeni beklentilere girip hüzünlenmekten kaçınmış oluruz.
Önemli olan olumsuz düşüncelerden kurtulmaktır. Endişe, korku, evham düşüncelerini bir kenara bırakmalıyız. Çünkü bu duygular ilerlememizi engeller. Bize ket vuran "yapamam", "hastayım, beceremem, bilmem, kafam çalışmaz, çözemem…" gibi zihinsel kuruntu ve yapıntıları bütünüyle bırakmalıyız. Bu tür başarısızlık düşüncelerini zihnimizden ve ruhumuzdan attığımızda ancak bağımsızlığın ve özgürlüğün farkına varabiliriz. Oysa, sarmaşık gibi olumsuz düşüncelere yapışıp kalırsak olumsuz yöndeki gerçekleşmeyi desteklemiş oluruz.
Kendimizle ilgili kötü durumlara, sıkıntılara, sorunlara mesafe kazandıkça, etrafımızdaki güzelliklerin yeniden farkına varacak ve onların bizi canlandırmasına izin verecek duruma geliriz. Kaygılar her zaman yaşamın titreşim frekansının düşmesine neden olurlar ve bizi besleyen olayları, durumları ve varlıkları algılayamaz hale geliriz.
Özellikle geçmişi arkada bırakalım, en çok da hoş olmayan, rahatsız eden anıları ve düş kırıklıklarımızı... Yıllarca gizli bir üzüntü, başarısızlık ya da incinmeyi ruhunda taşıyıp durmakla, nefret ve intikam düşüncelerini sürekli beslemekle, hiç değeri olmayan bir şeye ne kadar uzun vadeli ve yoğun duygu ve enerji yatırımı yaptığımızın ayırdına varmalıyız, bunun hastalığa yatkınlık yaratmaktan başka hiçbir anlamı yoktur.
Olumsuz duyguları beslemeye değmez, tersine, enerjiler boş yere oraya bağlanır, sinirler yıpranır, düşünce ve duygular yozlaşır, onursuz bir ruh hali doğar.
Bize yük olduğunu düşündüğümüz şeylere mesafe kazanalım, onların üstünde kalmaya gayret edelim. Onlarla daha fazla ilgilenmez ve bırakırsak, onlar da bizi bırakır. Rahat ve sakin bir şekilde duygularımızın üstünde kalabilir, kendimizi yukardan izleyebilirsek acı çekmemize gerek kalmaz.
