Alin Hn, bu şiir bana "how to live 365 days a year" kitabını hatırlattı..dolu dolu yaşamak, tam yaşamak, mutlu olmak ve farkındalığa varmak..
Annemin babası, yani İsviçre'li dedem, 7 sene boyunca bir makinaya bağlı kalmak zorunda kalmış..Dedemin hayat dolu olduğunu bilen annem, dedemin bu dıurmuna hep üzülür ve ağlarmış..Dedem ise, kızım ben çok iyiyim, lütfen siz kendinize iyi bakın dermiş..Onlardan haritalar istermiş, saatlerce o haritalarda gezer dururmuş...Bu şekilde umudunu hep taze tutmuş..Derken, kimsenin inanmadığı bir şekilde dedem o makinadan kurtulmuş..ve 3 ay gibi kısa bir süre zarfında, tekrar yürüyebilecek konuma gelmiş..
Güzel düşünelim ki güzel yaşayabilelim..
